Overste Elstak

Het is mij twee keer overkomen, dat een besluit genomen door de kapitein, door de overste ( Henk Elstak), teruggedraaid werd.
Zo was ik een keer gestraft omdat ik de kapitein Peters niet had gegroet. Als ik hem wel groette, dan zei hij bits dat dat niet nodig was. Als ik hem niet groette, werd ie kwaad en schreeuwde hij met zijn rood aangelopen hoofd : "Jij moet mij groeten, korporaal!". In zo'n kwaaie bui gaf hij mij een keer strafcorvee. Ik moest het square aanvegen.
Toen ik daar zo aan het vegen was, kwam overste Elstak eraan. Een kleine donkere man met een enorme snor. Ik groette hem (in de houding!) en hij salueerde terug. Toen vroeg hij mij : "Korporaal, wat ben jij hier aan het doen?" Zo'n typische legervraag, terwijl de situatie nogal duidelijk was. Maar omdat ik Elstak wel mocht zei ik :  'Vegen, overste' en dus niet 'ik ben aan het zwemmen, nou goed?'
Toen vroeg Elstak tegen mij : "Wie heeft jou die straf opgelegd?" Ik noemde de naam van de kapitein. Elstak zei dat ik onmiddellijk moest stoppen met vegen en naar mijn kamer moest gaan. Een paar uur later kwam de sergeant van de week mij vertellen, dat ik op de kamer moest blijven om een dag arrest uit te zitten.
Later vroeg ik verlof aan omdat mijn zus ging trouwen. De kapitein wees mijn verzoek af. Een reden wilde hij niet opgeven. Ik heb mijn aanvraag toen naar Elstak gestuurd. Die keurde hem goed. Tot grote ergernis van Peters.

Soms last van wat heimwee

Natuurlijk keek ook ik uit naar het weekend. Lekker weer even naar huis, naar de familie en de vertrouwde omgeving. Ik denk dat ik een paar keer last had van wat heimwee. Dat was tijdens oefeningen met nogal wat ontberingen. Vooral bij kou en nattigheid bij lage temperaturen, als ik als een onderkoelde verzopen kater in mijn puptentje kroop. Dan lag ik toch wel even te mijmeren over hoe fijn het thuis was. Thuis, waar ik na een nat pak gewoon even onder de douche kon gaan en droge kleren kon aantrekken. Thuis waar ik in een stoel voor het raam bij de verwarming kon gaan zitten. Thuis, waar ik geen dikke kleding hoefde aan te houden om warm te blijven.
Van al die gedachten kreeg ik het toch wat warmer. Alsof ik de warmte van thuis voelde. Gelukkig heeft bij mij de heimwee nooit echt hard toegeslagen, zoals bij sommige anderen.

DAF YP408 50 jarig jubileum

In het Nationaal Militair Museum wordt vrijdag en zaterdag een speciaal evenement gehouden i.v.m. het 50 jarig jubileum van de YP408. Be there!

Defensie te kijk gezet

Toen ik het bericht hoorde over stenen die men na aankomst hier aantrof in bepaalde containers van Defensie, moest ik wat minzaam lachen : Wat een leger hebben wij toch! Het betrof een paar containers met spulletjes van Defensie, die uit Afghanistan richting Nederland vervoerd moesten worden. Na aankomst bleek in een paar containers de goederen vervangen te zijn door stenen. Hahaha! Wat een schitterende kolere streek van de Afghanen.
Ik geloof Defensie niet nu ze beweert dat het om wat tentjes, stokken en touwtjes zou gaan. Ik bedoel, die Afghanen zijn ook niet achterlijk. Ook al denken velen van wel. Nee, ze zullen bij Defensie liever niet openbaar maken, wat er werkelijk gestolen is. Want zo gaat het nu eenmaal bij al die ministeries. Geloof me, het gaat om zeer interessant materiaal.

Toch goedgekeurd!

Onlangs zag ik een tv programma waarin iemand die vanaf zijn 4e jaar alleen wit brood met chocolade hagelslag at. En toch was die man in militaire dienst geweest. Natuurlijk hield hij het daar niet lang vol.
Ondanks de strenge keuring in 1967 kwam ik in 1969 in Zuidlaren een aantal opvallende militairen tegen. Een paar hadden ernstige longklachten. Ze liepen paars aan zodra ze een stukje hadden hardgelopen! Er waren er ook bij die heimwee of andere verschijnselen vertoonden op grond waarvan ze alsnog afgekeurd hoopten te worden. En vaak draaide het daarop uit.
Er was nog een apart geval in onze Cie. Het betrof een soldaat die om de haverklap in slaap viel! Als hij een paar minuten rustig zat of stond, viel ie geheid in slaap. Naar iemand luisteren was al een hele opgave voor hem. Hij leed aan narcolepsie. Niemand begreep waarom hij niet was afgekeurd.

Defensie : Slager keurt z'n eigen vlees

Bij Defensie heeft men iemand naar voren geschoven, die onderzoek moet doen naar het gebruik van kankerverwekkende stoffen. Na de PX10 is het nu bepaalde verf. Oud luchtmacht commandant Freek Groen gaat het onderzoek leiden.
Nu blijkt dat dit heerschap zelf een zeer bedenkelijke rol heeft gespeeld toen hij nog commandant was van de vliegbasis Twenthe. Daar werden klachten over dezelfde verf door Groen resoluut van tafel geveegd! Groen noch Defensie vonden het nodig dit even publiek te maken.
Zo zie je maar weer, als het erop aankomt zal de overheid nooit iets willen toegeven. Desnoods wordt er gefraudeerd en gemanipuleerd. Maar die Jappen, tja die zullen toch echt hun excuses moeten gaan aanbieden en met een schadevergoeding moeten komen. Want dat is wel zo eerlijk....

Nepveteranen

Mijn pa (17)

Er was eens een discussie wie onder de noemer 'veteranen' moesten vallen. De militairen die echt in oorlogsgebieden hadden geopereerd? De militairen die op schepen hebben gevaren die piraten moesten bestrijden? Ook al zijn ze nooit een piraat tegengekomen? Ook militairen met een functie veilig achter het bureau? Vallen voormalig dienstplichtigen die gedurende de Koude Oorlog aan hun verplichtingen hebben voldaan daar ook onder?
Er zijn mensen die zich zelf het predicaat 'veteraan' opspelden. Naast andere onderscheidingen van o.a. de korfbalclub, de wandelvereniging en het in de dumpzaak gekochte MLV speld. Ja, ze zijn er. En vergis je niet in het aantal van deze bedriegers.

onderscheidingen van pa

Als ik aan veteranen denk, dan denk ik automatisch aan mijn vader (foto), ooms en kennissen die in de oorlog gevochten hebben en/of krijgsgevangen zijn geweest. Ik denk niet aan de bemanning van een modern fregat, dat op een roeibootje met gesjeesde vissers gejaagd heeft. Dan waren de omstandigheden waarin wij, dienstplichtigen in het voormalige West Duitsland, moesten opereren toch een graadje of wat erger. Toen ging het niet alleen om de dreiging uit Oost Europa, maar ook vanuit de hoek van ultra linkse groeperingen, zoals de Baader Meinhof, een Duitse guerrillagroep die nergens voor terugdeinsde. Maar het ergste was natuurlijk het ontbreken van de CADI wagen. Dat was echt afzien!